Nasıl birlik sağlanabilir? Bu konuda ne yapılabilir?

Çanakkaleli bir genç bayan grafiker kardeşimiz, yeter artık bu çektiklerimiz, grafikerler ayaklansın artık diyor. Bakınız ne diyor;

“Merhaba Faruk Hocam,
Adım Pınar, 25 yaşındayım ve tasarım yada dizgilik işini 4 yıldır yapıyorum.evet nickle burdayım ama gerektiğinde adımı söylemekten çekinmem…Heleki böyle güzel ve gerçentende doğru bir konu konuşulup tartışılırken.

Grafikerler ayaklanmalı yada eğitim alıp bu işi profosyonel olarak yapanlar haklarını savunmalı gerçektende bunun arkasındayım.

Yerel basında çalıştığım dönemlerde gazete dizgisi yapacam diye asgari bir ücretle anlaşıldı. Ama 1 yıl geçmeden 1 günlük gazete+ 1 haftalık gazete + 1 aylık dergi+reklam tasarımları+yılbaşı yada razamanlarda yapılan rutin işler. 1 kişinin aklına ne gelebilirse…

Patronla konuşmak için odasına gittim üzerimdeki yükten ve bu yükün azalmasını rica ettim bir çözüm bulunmasını yada her işi ben yapıyorsam maaşımın tatmin olmasını gibi. Ama inanın patronun odasından çıktığımda adam haklı ben muhabirlikte yapmam gerekiyor diye düşündüğümü gördüm, korkunç birşey, işveren okadar çok laf kalabalığı yapmışki resmen hipnoz olmuşum…

Sen bulunmayan hint kumaşı değilsin sen gidince yerine ve daha az maaşla çalışacak eleman her yerde bulunur diyorlar resmen. konu dışınamı çıktım bilmiyorum ama korkunç gerçekler bunlar….

Kendimi geliştirmek ustalarımı örnek alarak bir yerlere gelmek için uğraşıyorum ama buna inanın vakit bulamıyordum… Başka şehirlerde nasıl ama Çanakkale’nin yerel basının tarzı budur… Çalışma felsefeleri “Az maaş, çok iş”

Durum bu olunca gece geç saatlere kadar rutin bir şekilde çalışıyorsun ne araştırmaya ne yeni birşeyler öğrenebilmeye vaktin oluyor…Şans eseri yeni birşey bulduysan onunla mutlu olmakla yetiniyordum… Birkaç arkadaşımla bu konuyu çok kez konuştuk. Şartlarımızı koyalım dedik ama olmadı çünkü az maaşla çalışacak eleman herzaman buldular.

Az maaş sorunda değil, yapıyorsun ortaya güzel birşeyler çıkarıyorsun ama ne takdir görebiliyorsun nede başka birşey. “

Aynı Pınar adlı grafiker bayan kardeşimiz bir başka mesajında şunları yazmış;

“Kesinlikle size katılıyorum .
“ne müşteriler ne de ajans sahipleri reklamın ne olduğunu bilmiyorlar”
Reklamın ne olduğunu bilmeyen müşteri ile çalışmak, kendi işinin kötü olmasına neden oluyor kanısındayım…Sen ortaya güzel birşeyler çıkarıyorsun ve adam bu olmaz şu resmi koy, hatta en komiği kendi resmini bile görmek isteyenler var… Reklamı neden veriyorsun ya da neden yaptırıyorsun, yaptığın işi veya satışını yapmak istediğin ürünü ortaya çıkartmak değilmi sen kendi fotonu neden koyduruyorsun bu nasıl bir mantık, bu manken ajanslığımı, ama müşteriye söyleyemiyorsun işte özene bözene birşeyleri yapıyorsun işte bu diyorsun onay alma kısmına gelince bir stres kaplıyor şahsen beni…Biliyorumki bu tasarım tamamen değişecek.. Onun istediği arzu ettiği gibi yapınca da bu işi bilenler aaa bu tasarımı kim yapmış Pınar mı? çok kötü tasarımı varmış bu ne biçim şey diyecekler diye korkuyorum ama benim eserim değil ki bu sadece müşteri istedi demek istiyorsun hangi birine ulaşacaksın belediyede anons mu verdiriceksin?

çok kötü olaylar bunlar…offff ki offff”

http://www.grafikerler.org/grafikerlerin-yasadiklari-sorunlar/9515-grafikerler-birlik-olmali-mi.html

Meslek liseleri varken, Meslek Yüksek Okulları varken, Güzel Sanatlar Fakülteleri ve İletişim Fakülteleri varken.. artık zanaatkarlığın bile meslek okulu varken… Bütün bunların sonunda söylemek istediğim tek bir cümle var; OKULLU OLMAK ŞART.

Oya KİZİR

Grafikerlerin KADERİNİ BELİRLEYECEK cümle Sayın Oya Kizir Ayyıldız’ın ağzından çıktı !

Hem de ummadığım kadar kısa bir zamanda…

Elbette, Oya Hanımın bu TARİHİ cümlesi; kendisinin kişisel bilgi birikimi ve tecrübelerinin ürünü olduğu kadar, TGDD grubumuzda yapılan bu olağanüstü entelektüel TARTIŞMA ORTAMININ VERİMLİ BİR MEYVESİDİR.

Ve elbette bu tartışmalara katılan tüm üyelerimizin GÖRÜŞLERİNDEN alınmış çiçek özlerinden oluşmuş DEĞERLİ BİR BALDIR.

Ama bu TARİHİ cümleyi söylemek Sayın Oya Kizir Ayyıldız’a nasip olmuştur.

EVET; OKULU OLAN, DİPLOMASI OLAN BİR MESLEĞİN ALAYLISI OLMAZ. OLMAMALIDIR…

Mühendisliğin diploması varsa diplomasız mühendise İNŞAAT KALFASI denir… Mühendis denmez. İnşaat kalfaları, ancak Mühendisin emri altında çalışır!!! Projeyi Mühendis İMZALAR, KALFA değil !!!!

Eczacılığın diploması varsa diplomasız eczacıya ECZACI KALFASI denir, Eczacı denmez. Bir Eczane açmak için, ECZACI DİPLOMASINA ihtiyaç vardır, eczane kalfası ancak diplomalı Eczacının emri altında çalışır.

Avukatlığın, hakimliğin, savcılığın diploması varsa; diplomasız HUKUKÇULARA ALAYLI HUKUKÇU denmez, dense dense MÜBAŞİR veya ARZUHALCİ denir. Mübaşirler ve Arzuhalciler ancak HUKUK DİPLOMASI olanların emri altında çalışır.

İç Mimarın diploması varsa, alaylı iç mimara Marangoz denir, Demirci denir, dekoratör denir…Fayans ustası denir, perdeci denir.Bütün bunlar İÇ MİMARIN emri altında çalışır.

DİŞ HEKİMLİĞİNİN diploması varsa, ALAYLI DİŞ HEKİMİ OLMAZ, diplomasız diş hekimlerine DİŞ TEKNİSYENİ denir ve bunlar DİŞ HEKİMİNİN EMRİ ALTINDA ÇALIŞIR.

DOKTORLUĞUN diploması varsa; diplomasız doktor olmaz, olursa onlara hastabakıcı veya yardımcı sağlık personeli denir, bunlar da DOKTORUN EMRİ ALTINDA ÇALIŞIR.

Grafikerliğin DİPLOMASI VARSA; Diplomasız grafikerlere YARDIMCI GRAFİKER DENİR… Bu bir!

Bu tanımı beğenmeyenler bilgisayar operatörü veya TEKNİK GRAFİKER (artistik değil! Bakınız; artist ile artizan arasındaki fark, bakınız sanat ile zenaat arasındaki fark…) deyimine razı olmalıdırlar. Bu iki!

“Tasarım bilmeyene grafiker denir”, “tasarım bilene tasarımcı grafiker denir” gibi saçma sapan tanımlar bu TASARIM BİLMEYEN fakat kendisine GRAFİKER DENMESİNİ İSTEYEN UYANIKLAR veya onların UYANIK PATRONLARI TARAFINDAN uydurulmuş PALAVRA ve KÖTÜ NİYETLİ TANIMLARDIR, TUZAKTIR, inanmayınız. Bu üç!

Yardımcı grafikere Grafiker payesi verilmesi SÖMÜRÜYÜ KATMERLEŞTİRİP, EKİP ÇALIŞMASINI YOK ETMEK ve ÜCRETLERİ DÜŞÜRMEK için bulunmuş ŞEYTANİ bir YOLDUR. Bu Dört!

Burada çok İYİ PROGRAM BİLGİSİ ve ÇOK SAYIDA PROGRAM KULLANMAK bahanesi ile GRAFİK TASARIMCILIĞIN , TASARIM özelliğine karşı, BİLGİSAYAR bir silah olarak kullanılmaktadır. Bu silahı onların elinden almak için iyi tasarımcıların iyi bilgisayar kullanması ve program bilgi ve becerilerini arttırmaları gerekmektedir. Bu beş!

YARDIMCI GRAFİKERLERE, GRAFİKER PAYESİ verilmesi Yasalarca, Devletçe SUÇ SAYILMALIDIR. Bu altı!

Eğer suç sayılmayacaksa tüm grafiker diplomaları geçersiz sayılmalıdır ve tüm grafiker okulları ve bölümleri kapatılmalıdır. Bu yedi!

Yardımcı Grafiker, ancak GRAFİKERİN emri altında çalışmalıdır. Bu sekiz!

Grafik Tasarım, Reklamcılık vs yapan her iş yeri tıpkı eczacı veya hukuk bürosu gibi en az bir adet diplomalı grafiker çalıştırmak zorunda olmalıdır, diplomasız grafiker barındırmayan iş yeri GRAFİK TASARIM İÇEREN BİR İŞ YERİ AÇMAK İÇİN GEREKLİ İZNİ ALMAMALIDIR. Bu dokuz!

Amaç; diplomasız grafikeri diplomasızlığa mahkum etmek olmayıp, diplomalı grafikerin DİPLOMASININ HAKKINI SAVUNMAK olmalı ve DİPLOMASIZ GRAFİKERE DE DİPLOMA ALMASI İÇİN HER TÜRLÜ MESLEKİ EĞİTİM ve YARDIMIN VERİLMESİ OLMALIDIR, nihai amaç bu YOLLA Diplomalı-diplomasız farkının azaltılıp giderek yok edilmesi olmalı ve İSTİSMARCILARA-SÖMÜRÜCÜLERE FIRSAT VERMEMEK OLMALIDIR. Bu on!

Bakınız; 10 maddede grafik tasarımın tanımı…

Bu 10 maddede grafik tasarımın tanımını devlete kabul ettirmeliyiz ve yukarıda saydığım 10 maddedeki kurtuluş reçetesini ADETA 10 EMİR GİBİ DEVLETE KABUL ETTİRMELİYİZ!

Bunları sağlamak TGDD’nin en birinci görevidir.

Grafikerlerin kurtuluşu bu 10 maddeye bağlıdır. Bu 10 madde, GRAFİKERİN KADERİNİ BELİRLEYECEK OLAN 10 EMİRDİR.

Başka çözüm yoktur. Gerisi BOŞ LAFTIR.

Saygıyla

Faruk Çağla

—————————-

Oya Kizir
Faruk bey, önce teşekkür ederim. Sonrasında da size tamamen katıldığımı belirteyim. Bütün bu 10 maddede sonuna kadar haklı buluyorum sizi. Yanınızda olmaya (elimden geldiğince) gayret göstereceğim.

—————————-

Sayın Oya hanım,

Yukarıda yazdığım 10 EMİR ve 10 maddede Grafik tasarım tanımı benim 2 yılı bulan ve 700 adedi geçen makalelerimden damıttığım, süzdüğüm fikirlerimin formül haline getirilmiş özetleridir.

Elbette bu makalelerimin yayınlandığı önce kovulup daha sonra yeniden kabul edildiğim gra-list yahoo groups adlı grafikerler yazışma grubuna teşekkür borçluyum. Yine makalelerimin ve tartışmalarımın yer aldığı benim ve oğlumun üyeliğimize son verip bizi üyelikten kovan ama yazılarımızı kullanmaya devam eden grafikerler.net adlı forum sitesine teşekkür ederim. Ve yine kovulmanın eşiğine kadar geldiğim makalelerimin yayınlanmış olduğu grafikerler.org sitesine de teşekkürü borç bilirim.

Bu ve bunun gibi sitelerin ortak özelliği üyelerinin %90 ından fazlasının DİPLOMASIZ GRAFİKER oluşlarıdır.

Ve bunlar toprakta karınca gibi… denize kum gibi çokturlar…

Bunlar grafikerliği bu sitelerden öğrenen, öğrenmeye çalışan, bunu da başaran GRAFİK EMEKÇİLERİ dirler…

Asıl onlara teşekkür borçluyum.

Doğru veya eğri fikirlerini savundular. Eğri fikirleri arasındaki doğru kısımları bulup çıkardım. Haklı veya haksız olarak bana kızdılar, beni kızdırdılar… Haklı taraflarını görmeye çalıştım… Onlardan yeni şeyler öğrendim.

Onların içinden büyük bir çoğunluğun ASLINDA DİPLOMAYA DÜŞMAN OLMADIKLARINI, düşman oldukları şeyin KENDİLERİNE GRAFİKER OLMA YOLLARINI TIKAYAN SİSTEM OLDUĞUNU, ama bunu böyle ifade edemediklerini GÖRDÜM.

ALAYLININ MEKTEPLİYE olan İMRENMESİnin çok TERS TEPKİLERLE AÇIĞA ÇIKTIĞINI GÖRDÜM.

Bu kez; Yıllarca okumuş, dirsek çürütmüş MEKTEPLİLERİN, ekmeklerini çalan ALAYLILARA haksız yere düşman olduklarını, aslında DİPLOMASIZA GRAFİKER PAYESİ veren DERSANELERE, KURSLARA, GRAFİKER PATRONLARINA ve UCUZCU CAHİL MÜŞTERİLERE hiç dikkat edilmediğini GÖRDÜM.

İTİ İTE KIRDIRMA politikası güdüldüğüne İYİCE İNANDIM.

Bu yüzden benimle tartışan, dövüşen, küsen, düşman olan diplomasız grafikerlere GRAFİKER SORUNLARINI İYİCE ANLAMAMDA bilerek veya bilmeyerek bana YARDIM ETTİKLERİ İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM.

Onlar bilmelidir ki, ben; ONLARIN HAKKINI DA SAVUNACAĞIM!

Sayın Oya hanım;

Vaktiniz olursa lütfen adını zikrettiğim sitelere lütfen üye olunuz ve orada yaptığım tartışmaları okuyunuz.

Göreceksiniz ki, yukarıda yazdıklarım oralarda aynen mevcuttur.

Ayrıca; TGDD grubumuzun kurulduğu andan bu güne kadar değerli yazıylarıyla katkıda bulunan Zeynep Serra, Nilay hanım gibi, Gül Tekdağ gibi (Gül Tekdağ rahmetli olmuştur, kendisini rahmetle anıyorum) ve adını anamadığım diğer bayan üyelerin duyarlılığı ve desteği için çok teşekkür ediyorum.

Aralarında çok değerli dostlarımın bulunduğu İsmail Ev gibi, Ali Tekin Çam gibi, Ege Soylu gibi, Mustafa İbakorkmaz gibi ve adını sayamadığım için bağışlamalarını dilediğim ve hepsi birbirinden değerli görüş ve fikirlerini yazmak zahmetinde bulunan alaylı ve mektepli grafiker dostlarıma da çok teşekkür ediyorum.

Kısaca; bay veya bayan… sayısı 400 ü geçen ve en az 40 kişinin yazılarıyla katkıda bulunduğu, diğerlerinin de yazmasa bile ilgi duyup yazıları veya grubu (Facebook grubumuzu) takip ettiği bütün üyelerimize gönülden teşekkür ediyorum. İlgilerinin devamını diliyorum.

Grubumuza ve davamıza destek verdiğini özellikle beyan eden, dayanışma içinde olduğunu üzerine basa basa vurgulayan Oya hanım gibi dostlara, desteğini açıktan özellikle belli eden üyelerimize çok büyük saygı ve teşekkürlerimi bir kez daha ifade ediyorum.

Tek başına kurtuluş olmaz. Aile demek toplumun en küçük dayanışma örgütüdür. Devlet ise en büyük dayanışma örgütüdür.

Meslek dayanışması için örgütlenmek kutsal ve doğal bir haktır.

Gereğini yapalım.

Saygılarımla.

Faruk Çağla

18 Kasım 2009, 17:04

—————–
Önüne gelen Grafiker oluyor!

Grafiker olmayan kişilerin, mesela ressamların grafikerlik yapmasıyla grafikerler işsiz kalmaktadır.

Grafikerlerin ressamlık yapmasıyla ressamlar işsiz kalmamaktadır. Heykel bölümünde okuyanlar, iç mimari okuyanlar, seramik okuyanlar grafikerlik yapmaktadır ama, grafiker seramik yapmamaktadır.

Herkesin gözü grafikerliktedir.

İnşaatlara elektrik tesisatı döşeyen kişi, on parmak daktilo yazan kişi de grafiker olmaktadır. Grafik tasarım programlarından bir kaçını öğrenen sıradan bir kişi Grafiker olarak çalışmaktadır.

Bilgisayar programcıları bile, tasarım bilmedikleri halde web tasarımcısı olduklarını iddia ederek web grafikerliği yapmaktadırlar.

Kısaca; ipini koparan grafikerdir. Grafikerlik mesleği yol geçen hanı olmuştur. Dünyanın en kolay öğrenilen mesleği Türkiyede grafikerliktir. Herkesin kolayca grafikerim diyebildiği tek meslek grafikerliktir.Dünyanın en sahipsiz, en kontrolsüz mesleği Grafikerliktir, ama sadece Türkiye’de bu böyledir. Bu durum da doğal olarak ucuz grafikerlerin çoğalmasına, pahalı grafikerlerin işsiz kalmasına yol açmaktadır.Bu açıdan bakılırsa kaliteli grafikerler açısından işsizlik vardır ve iş yoktur, kalitesiz grafikerler açısından ise ucuz iş çoktur.

Faruk Çağla

05 Kasım 2009, 00:42 ·

—————–

Dersanalerde yetisen grafikere tam olarak grafik tasarimci diyemeyecegim. bu sanat disiplinin temellerini almis biri olarak (hem resim hem grafikte okudum) meslegime ve bu sanat dalina hakaret edilmis sayarim. o kadar emegin ve ustalarin yillarini verdigi bir meslegi bir kac ayda ogrettigini iddia ederek, gerceklikten cok uzak egitim verdiklerini dusunuyorum.bununla da kalmayip burdan sertifika ile mezun ettikleri insanlar, piyasanin kalitesini hem calisma kalitesi hem de fiyat kalitesi olarak cok fazla asagiya cekmekteler.Bu ise hayatini adamis ustalar bile kendini gelistirmek için hem desenlerini kuvvetlendirip hem de teknolojiyi takip ederek kendilerini gelistirmekteler.Meslegimizin gereklilikleri bunlar her meslekte oldugu gibi. Ustelik sanatin gercek anlamda bir egitim olmadigini insanin kendi yeteneklerinin potansiyeli ve bu yetenekleri gelistirici egitimlerin biraraya geldigi bir sentezin dogru oldugunu dusunuyorum.ve bu ancak sanat okullarinda tamamlanabilecek bir olgudur.

Ebru Ayan

30 Ekim 2009, 01:01

——————-

Batıda Bilgisayar, bizde ne?

Çok can alıcı bir noktaya geldik; Batıdaki sanatçıların elinde bilgisayar onların tasarım gücüne güç katan bir alet oldu.

Tıpkı bir zamanlar pistolenin, kesik uçlu kalemin usta tasarımcının gücüne güç kattığı gibi.

Ama Türkiyede genel bir kanaat şudur; bilgisayar geldi, grafik sanatı yerlerde sürünür oldu.Herkes hastalığı teşhis ediyor, ama hastalığın sebebini ve tedavisini söylemiyor.

Tüfek icad oldu, mertlik bozuldu mu? Niçin bilgisayar icad olununca grafikerlik yerlerde sürünür oldu? Niçin bilgisayar gelince grafik işler kalitesiz olmaya başladı?

Oysa bilgisayar gelince kalitenin de artması gerekmez miydi? Bunu tartışalım…
Bunun çözümü veya tedavisi nedir, bunu tartışalım…
Niçin dersaneler grafiker yetiştirmekte olduklarını söylüyorlar? Buna grafik eğitimi veren üniversiteler ne diyor?
Rahmetli Mengü Ertel sağ olsaydı ne derdi acaba?
Şu anda yaşamakta olan duayen grafik tasarımcılar, grafik profesörleri ve doçentleri  dersanelerin  grafik tasarımcı yetiştirdiği iddialarına ne diyor acaba?
Bunu tartışalım (mı?)…

Faruk Çağla

30 Ekim 2009,

————–

Okul ne olmak istediğinize yardım eden bir yerdir.

Grafik çok geniş alanı olan bir meslek. kendi içinde branşlara ayrılır. Reklam grafikeri, illüstratör, amblem-logo tasarımcısı, afiş, kitap tasarımı, vs… Her grafiker bunları bilmeli ama birkaçında uzmanlaşabilir. Bir ürün için tip oluşturacaksınız. Bunu ressam yapamaz çünkü o tipi yarattıktan sonra stilize etmeniz gerekir. Bunu illüstratör, karikatürist, çizgi romancı ama aynı zamanda grafik eğitimi almış biri yapar. Diğerleri de yapar, oldu zanneder ama olmaz…

Bizim zamanımızda bilgisayar yoktu. Efekt mi, doku mu yapacaksınız, eskiz mi yapacaksınız, hepsi çizimdi. Fotoğraf dijital olmadığından çekip eskize koymak imkanı yoktu. Elle yapmak zorundaydınız. Şimdi herşey hazır var, foto çekmek kolay, üretim de fazla ve sürat gerektirdiğinden çok özel işler haricinde pek de gerek yok çizim bilmeye. Ama siz özel bir alanda çalışmak istiyor olabilirsiniz, okul bunu bulabilmenize yardım eden bir yerdir. Daha sonra ve her zaman öğrenilebilecek teknik bilgiler ikinci plandadır… Zaten herkes neyse o olacaktır sonunda ama okul bunu keşfetmek  ve gerçekleştirmek isteyenlere bu konuda yol açma imkanı sunar…

Bilmem anlatabildim mi?

Zeynep Serra

04 Kasım 2009, 16:41

—–

Facebook’taki üyelerimizden Mustafa Adil Savaş; grafikerlerin yaşadığı sorunların azalması için eğitimli grafiker sayısının artmasının TEK ÇÖZÜM olduğunu ifade ediyor ve şöyle diyor;

BU İŞ ANCAK EĞİTİMLİ GRAFİKERLERİN SAYISINI ÇOĞALTMAK İLE MÜMKÜN. HER ÜNİVERSİTEDE FEN-EDEBİYAT FAKÜLTESİ VAR İSE EN AZ 3 ÜNİVERSİTEDEN BİRİNDE BU BÖLÜMÜN AÇILMASI KANAATİNDEYİM. (Bingöl Üniversitesinde açıldığı taktirde ben hemen kayıt yaptırmak için başvuru yaparım.)

Şimdi ben SORUYORUM;

1-Mimar Sinan Üniversitesi grafik bölümüne 20 öğrenci, resim bölümüne ise 40 öğrenci almış diye duydum. Eğer bu doğruysa; 20 yerine 40 grafik öğrencisi alsaydı daha isabetli olmaz mıydı? Türkiye’nin ressama mı, grafikere mi ihtiyacı var?

2-Bu durum bile ressamların, grafikerler üzerindeki HAKİMİYETİNİ göstermiyor mu? Grafik öğrencisi alırken, ressam alıyormuş gibi sınav yapmalarının sebebi BİLGİSAYAR ÖNCESİ DÖNEMDEN KALMA GERİ ANLAYIŞ değil midir?

3-Ressamlar ressamlık yapıp para kazanabilse gam yemeyeceğim. İşsiz kalan ressamlar; Grafikerlik yapıyor. Üniversitelerdeki bir çok grafik bölümü başkanı ressam. Bu kişiler bilgisayar destekli grafik tasarımı bilmiyorlar ve yağlı boya tuval yapıyorlar veya özgün baskı yapıyorlar. Bu kişiler arasında sevdiğim, saydığım dostlarım da var, ama bu kişilerin GRAFİKERLERİN SORUNLARINA SAHİP ÇIKTIKLARINI GÖRDÜNÜZ MÜ?

4-Grafik öğrencisi sınavlarının RESSAMLIK SINAVI gibi yapılması, Grafik Bölümü başkanlarının ressamlardan seçilmesi (bir grafiker resim bölümü başkanı olabiliyor mu?), 20 grafik öğrencisine karşılık 40 resim öğrencisin alınması gibi olaylar; Grafikerliğin Ressamlığın alt dalı olarak değerlendirildiğini gösterir. Grafikerliğin; RESSAMLIĞIN YAN DALI veya ALT DALI gibi değerlendirilmesini DOĞRU BULUYOR MUSUNUZ?

5-Grafik Eğitimindeki bu yanlışlıklar DERSANELERİN İŞİNE YARAMAKTADIR diyorum, BUNA KATILIYOR MUSUNUZ?

Saygılar.

Faruk Çağla

04 Kasım 2009, 22:26

“Grafik adına orada tek öğrendiğim program oldu.”

Grafikerler.org sitesindeki yazışmalarda tdesigner84 diyor ki;

“Grafik Tasarım konusunda eğitim görmedim. Grafik tasarım bölümünü össye hazırlandığım yıllarda fark etseydim hiç kuşkusuz kendimle alakasız bir bölüm seçmektense bu bölümü tercih ederdim.

Kendime grafiker diyemiyorum. Sırf ilanında çizim kursu verilir diye girdiğim bir firmada corel öğrenerek işe başladım. Grafik adına orada tek öğrendiğim program oldu. Başka da birşey katmadı bana. Sonra etiket firmasında işe başladım grafiker adı altında. Orada baskıyı, az buçuk tasarımı öğrendim (tasarım değil de kopyacılık desem daha iyi olur, araştırdıkça yaptığım şeye tasarım diyesim gelmiyor).

Yolun çok çok başındayım. Yol uzun ve zahmetli. Çevremde beni eğitecek bir usta yok. Herkes bildiğini sır gibi saklıyor. Araştırmaya ve meraka kalıyor herşey. Yine de bu şartlarda grafik tasarım adına her gün öğrenecek birşeyler buluyorum.
Uzatıp sıktıysam özür dilerim.”

———————————

F.Çağla’nın cevabı;

Dürüst açıklamalarınız için teşekkür ederim.

Bu açıklamalarınız tasarım bilmeden kendilerini grafiker kabul edenlere örnek olmalı.

Bu arada ALAYLI kavramının nereden çıktığını bu sitede yazmıştım ama nedense insanlar okuduklarını unutuyor.

ALAY kelimesi askerlikteki tabur, tümen, bölük, alay gibi asker sayısına göre gruplandırmalardan oluşmuştur. Eskiden, Osmanlı zamanında Türk Ordusunda Harp Okulları ve Harp akademileri olmadığı için askerler ALAYIN içindeki gösterdikleri savaş başarılarına göre rütbe alır ve yükselirlermiş.

Daha sonra Harbiye Mektepleri açılınca subaylar iki bölüme ayrılmış. Mektep bitiren yeni tip subaylara MEKTEPLİ, mektep öncesi alaydan yetişen subaylara da ALAYLI denilmiş.

Şimdi günümüzde mektepli-alaylı subay farkı kalmamış, çünkü herkes mektepli subaydır.

Günümüzde Harp okuluna gitmemiş kimse istediği kadar savaş sanatını biliyorum dese ona SUBAY denmez.

Savaş sanatını okulunda okumamış kişiler SUBAY olamaz. Olsa olsa ER OLUR, Gerilla olur, MİLİTAN olur vs.

Çünkü silah kullanmayı bilmek başka şeydir, harp planları ve savaş stratejileri bilmek başka şeydir. Dikkat edilirse MEKTEPLİ SUBAYLAR, acemi ERLERİ, orduda ve ALAYDA EĞİTEREK onları da ALAYLI HALE GETİRİRLER. Demek ki; ALAYLI olabilmek için bile EĞİTİM GEREKLİDİR.

Aynı şey GRAFİK TASARIM OKULLARI İÇİN DE GEÇERLİDİR. Grafik tasarım eğitimi görmeyen ama program eğitimi gören kişiler, bilgisayar kullanabilir ama TASARIM PLANLARI ve TASARIM STRATEJİLERİ bilmez.

Harp (savaş) bir sanat mıdır? Harp Akademilerinde HARP OYUNLARI bölümü ve dersleri vardır. Tıpkı SATRANÇ OYUNU gibi düşmanın ne yapacağını önceden kestirip, ona göre HAMLE YAPMAK sanatı olan SATRANÇ da aslında bir SAVAŞ oyunudur.

Orada bile piyonlar vardır, yani erler vardır.

Kısacası Grafik Tasarım sanatı da aslında bir OYUNDUR ve bu oyunun kuralları okullarda, mekteplerde öğretilir. Bu oyunun içinde renk oyunları, tipografi oyunları, denge ve kompozisyon oyunları vs gibi çok farklı oyunlar vardır.

Futbol okullarında bile dersler vardır. Ayağının dışıyla vurursan top nereye gider, falsolu vuruş nedir, hızlı gelen topu nasıl yumuşak olarak durdurursun gibi dersler verilir.

Eskiden bunları mahalle aralarında gençler kendi kendine öğrenirken şimdi yetenekli gençleri spor takımları alıp futbol okullarında eğitmektedir.

Grafikerlik de tıpkı böyledir.

Mektebinde okumamış grafikerlere ALAYLI GRAFİKER denmektedir. Bu grafiker tasarım bilmedikleri için veya tasarımı el yordamıyla kendi kendilerine öğrendikleri için grafikerlik mesleğinde kendilerine genellikle tasarım bilmeyen grafiker olarak sıfat vermektedirler. Bunlar yeni bir tanım icat etmişlerdir; Tasarım bilene TASARIMCI GRAFİKER, bilmeyene GRAFİKER denir gibi.  Araç sürmesini bilen şoför, bilmeyen şoför ile savaşmasını bilen er ile bilmeyen er der gibi. Oysa her şoför araç kullanmayı bilmeli, her er rütbeli asker de savaşmayı bilmelidir.  Demek ki, her grafiker de TASARIM yapabilmelidir.

Oysa grafiker dediğimiz kişinin tasarım bileni, bilmeyeni olmaz… Grafikerin, yüzde yüz tasarım bilmesi lazımdır.

Yani savaş planları yapamayan subay, subay değildir.

Müzikte her şey enstrüman çalmak değildir. Beste yapamayan sanatçı sadece ya keman çalar, ya da başkalarının bestelerini seslendirir.

Besteyi keman yapmaz.

Tasarımı da bilgisayar yapmaz. Program yapmaz.

İyi kemanla iyi beste, iyi programla iyi tasarım, iyi silahla iyi savaş yapılır. Ama bütün bunları da iyi eğitilmiş İNSAN YAPAR.

İyi eğitilmemiş bir insan eline geçirdiği bir aletin veya MESLEĞİN hakkını veremeyip üstelik o işin uzmanı olduğunu iddia ederse alay konusu olur.

Her işin başı eğitimdir.

Eğitimsiz grafikerler mektepte okuma imkanı bulamadıkları için grafik eğitimini okul dışı yerlerden ve internetten sağlama çabası içine girmişlerdir. Gerek internet üzerinden gerekse dershanelerde GRAFİK TASARIMI değil GRAFİK PROGRAMLARI öğretilmektedir.

İyi program bilen iyi tasarım yapar sanılmaktadır.

SİZ BUNUN BÖYLE OLMADIĞINI DÜRÜSTÇE İFADE ETTİNİZ.

Grafikerlikte de başkalarının bestelerini seslendirme işi karşımıza kopya tasarımlar olarak çıkmaktadır.

Kısaca çok önemli bir konuya büyük bir dürüstlükle ve açıklıkla temas etmişsiniz, aksini düşünenlere örnek olmasını temenni ederim. Tekrar teşekkür ederim.

Mustafa Adil Savaş demiş ki;

“Değerli arkadaşlar;

Bizler yaşadığımız bölge itibariyle sizin mektepli dediğiniz sınıfa bir türlü giremedik giremiyoruz.

Bilgisayar alanında projeler hazırladım, dereceler kazandım vs.. Ancak daha 3 ay öncesine kadar sizin tabirinizle MEKTEPLİ değildim. Bu işin okulunu okumamış, kursa gitmemiş ve sertifika almamıştım. Buna rağmen kursa gitmiş, bu işin MYO okumuş programcı diplomasına sahip arkadaşlarımdan çok daha fazla bilgiye sahip olduğumu defalarca kanıtladım.

Bunları neden mi yazdım?

Önemli olanın bilgi olduğunu, kağıtların işi yapamayacağını bilmelisiniz.

Belge şart diyenler!! EĞİTİM ŞART, Belge değil.

Ülkemiz mali durumu ortadadır. Güzel sanatlar bölümünün de maddi olarak istedikleri de bilinmekte. Hem yetenekli olacaksınız hem de çuval çuval para bayılacaksınız.

Madem bir STK var. Eğitim projeleri geliştirilsin. AB mali finansmanını sağlıyor. Eğitim verilsin hak edene serfika da verilir.”

(Aslında bu kardeşimiz STK olarak TGDD’yi işaret ediyor ve bizim yıllardır açmayı düşündüğümüz İdeal Grafik Okulunu ve orada eğitim alanlara yapılacak Grafikerlikte Uzmanlık Sınavı (GUS) ve vermeyi planladığımız  sertifikayı söylüyor… DOĞRU OLAN DA BUDUR !
F.Ç.)

Faruk Çağla diyor ki;

GRAFİK EĞİTİMİ İÇİN ÇUVAL ÇUVAL PARA:

Güzel Sanatlar Fakültelerindeki yetenek sınavlarını kazanmak için açılan kurslardan en ucuzuna geçen yıl ayda 300 lira ( eski parayla üç yüz bin lira) ödemek gerekiyordu. Bu kurslara 1 yıl gidip, toplam 3.600 lira (eski parayla üç milyar altı yüz bin lira) ödeyip yine de bu sınavı kazanamayıp özel üniversiteye girmek zorunda kalıp, bu kez özel üniversiteye yılda  8-9 milyar (eski parayla) ödeyen öğrencilerim var.

Bu para çuval çuval mıdır, bilemem.

Özel veya devlet üniversitelerinden hiç birine giremeyip, grafik tasarımcı yetiştirdiğini iddia eden özel dersanelere gidip yıllığı 7 bin lira (7 milyar lira) ödeyip hiç tasarım dersleri almadan sadece adobe program paketi öğrenip grafiker olduklarına inan yüzlerce, binlerce kişi var.

Bu dersanelere ödenen paralar da çuvalla mı ödenmiştir, bunu da bilemem.

Pahalı özel üniversitelerde ise bir yıllık eğitim 21-22 milyar lira.

Bu para da kaç çuval tutar, bunu da bilemem.

Ama şunu biliyorum;

Yılda 7 bin lira ile yılda 20 bin lira arasında bir para çocukların GRAFİK ÖĞRENİMİ için VELİLER TARAFINDAN ödeniyor.

Ayrıca ;Anadolu’nun çeşitli yerlerinden gelip, büyük şehirlerde bu okullarda ve dersanelerde okumak için barınma, yeme, içme masrafları olarak da bu paralara ilave olarak öğrenci başına 15 milyar daha ilave edildiğini çok iyi biliyorum.

Yılda 7 bin lira ödeyip tasarım öğrenmeden sadece program öğrenerek 1 yıllık kurstan mezun olan bir genç ayda 700 liraya grafiker ünvanıyla iş bulabiliyor. 10 ay çalışarak kurs parasını çıkarıyor, gelecek yıl çalışırsa kazandığı yanına kâr olarak kalıyor. Bunları çok iyi biliyorum.

Yılda 9 bin lira özel üniversiteye ödeyip, 4 yılda 36 bin lira eğitim parası ödeyip, üstüne de yeme içme barınma olarak bir 36 daha harcayan öğrencinin, okul bittikten sonra ancak 1200 liraya iş bulabildiğini, bulduğu işi de ayda 700 liraya çalışmaya razı olan 1 yıllık kurs mezunu grafikere kaptırma tehlikesiyle çalıştığını biliyorum.

Bu arada 2 aylık kurs için 800 lira ödeyip 2 aylık kursu bitirdikten sonra 600-700 lira maaşla bir matbaada grafiker olarak iş bulan kişilerin olduğunu da biliyorum.

Yurdumuzda Grafik Eğitimi tam bir kepazeliktir, bunu da ÇOK İYİ BİLİYORUM.

Grafikerler.org sitesinde Hastam rumuzlu bir meslektaşımız yazmış;

“Sayın Faruk bey,
Türk Grafik Eğitim Sistemimizdeki aksaklıklar konusunda çok fazla bir yorum yapma olanağımın olmadığını ve sebebini de daha önce açıkladığım gibi, çocuğumun da bu konuda eğitim aldığını belirtmiştim. Tabi hiç de fena değiller derken, ellerinde gördüğüm birtakım çeşitli metotlar ile yaptıkları etüt veya ders çalışmaları idi. Henüz eğitim aşamasında olduklarını düşündüğüm zaman pek de fena şeyler olmadığını zannediyorum.
Hak verirsiniz ki; ayrı bir şehirde (Antakya) okuduğu için tüm çalışmaları hakkında ayrıntılı bir bilgim yok tabiki. Ama şikayetleri arasında atölyenin sürekli açık olmadığı ya da bir çalışmanın neden ille de Türkçe okunuşuyla yazıyorum ŞÖHLER tabir edinilen bir kağıt üzerinde yapılması, (sanırım daha farklı meteryallar üzerine çizmelerine müsade etmiyorlar) vardı.

Veya ille şu marka bir malzeme olacak veya Sanat Tarihi gibi ağır ezber derslerden tutun da, ikinci sınıfın son dönemine doğru sulu ve guaş ile yapılan degrade çalışmaları (ille de yine Şöhler üzerine) gibi şeyler. Tabi ki bunlar bana göre yüzeysel şeyler, daha büyük sorunlar da vardır kendilerince. Ama ilk bizzat görüştüğümüzde bu konuda bilgi alacam kendisinden.

Yine Antalya’da okuyan yeğenimin karanlık oda dersinden takılmasına bir hayli şaşırmıştım.

Artık neyin karanlık odası? Tamamen dijital ortamda çalışılmıyor mu?

Ya da okul bilgisayarlarında photoshop 7 versiyonunun yüklü olduğunu, program konularında hocaların zayıf olduğunu, bu konuda yüzeysel dersler verildiğini şikayetleri arasında hatırlıyorum. Artı olarak Illustrator dersleri varken Corel’in C’si bile yokmuş okulda. Tabiki bunlar küçük ayrıntılar bence.

Aşağıdaki cümlenize değinmem gerekirse; rica ederim hocam müsade sizin ne demek!

Konu başlığı maalesef hiç tartışılmadı (!) (konu odaklı olarak), bir bilgi de edinemedi kimse.

Lütfen siz bu ortamda bulunan bir eğitmen olarak bu konudaki tespitlerinizi sitemizde bizlerle paylaşırsanız, belki diğer eğitimli arkadaşlar da açılırlar (!), onlarda üç-beş gördükleri yanlışları veya birtakım ters olan deneyimlerini yazarlar konunuza.

Size ve tüm arkadaşlara saygılar.”

————————

Sayın Hastam,

Evet, dediğiniz gibi;

“Konu başlığı maalesef hiç tartışılmadı (!) (konu odaklı olarak), bir bilgi de edinemedi kimse.”

Grafikerler.org sitesinde bu tartışmalarımız sırasında; adeta konu başlığı tartışılmasın diye ne gerekiyorsa yapıldı. Yapılanlar ibret vesikası gibi de ortada duruyor. Dursun. Nazi bombardımanından harap olan kentleri onarıp yeniledikten sonra, bazı yıkılan binaları onarmadan öylece bırakırlarmış ki, görenler savaşın vahşetinden ders alsın diye.

Bir Japon, savaştan 50 yıl sonra Çanakkaleye gelmiş, bu nedir? demiş. Niye düzelttiniz burayı? Biz Japonyada atılan atom bombasının izlerini tümüyle silmiyoruz, çocuklarımız unutmasın diye demiş. Siz burada siperleri yok etmişsiniz, bazı yerleri olduğu gibi bırakacaktınız, demiş.

Bizimki de o hesap. Konuyla ilgisiz mesajlar aslında silinmeli ama, silinmemesi de iyi, tarihe vesika kalıyor.

Sayın Hastam

Benim değinmek istediğim konuya bir başka yönden zaten yaklaşmışsınız.

Benim  oğlum da meslek lisesi grafik bölümünde okuyor.

Sizin anlattığınız şeylerden oğlum ve ben de yakınıyoruz.

Olmaz böyle şey! Dijital teknoloji çağını hiç yaşamıyormuşuz gibi, tamamen dijital öncesi dönemden kalma eğitimde ısrar etmek. BU ÇOK BÜYÜK YANLIŞTIR. BU YANLIŞIN SEBEBİNİ DE BİLİYORUM. İLERİDE HATIRLATIN SÖYLEYECEĞİM.

İşte bu eğitim tarzı, eğitimli gençleri piyasadaki kurtlar sofrasına aciz ve savunmasız olarak teslim ediyor. Ondan sonra 2 aylık dersane eğitiminden geçmiş GRAFİK TASARIM EĞİTİMİ almamış ama program biliyorum öyleyse grafikerim diyenlerin elinde bu gençler oyuncak oluyor. Bu mu sizin okulunuz, bu mu eğitiminiz ha? diyorlar ve dalga geçiyorlar.

Üstelik okulları da olumsuz damgalanıyor, Devlet de, hocalar da…

Bundan da RANT ÇEVRELERİ KÂRLI ÇIKIYOR.

İşte Tüm Grafikerler DayanışmaDerneği bu sorunlara da el atmalı. Paneller sempozyumlar düzenlenmeli…

Mesele sadece GRAFİKERİN TELİF HAKKI DEĞİL !

Problem, buzdağının 7 de 6 sı gibi çoook derinde.

Ben geçen yıl bir özel üniversitenin grafik bölümünün ikinci sınıflarına ders veriyordum. İlk yıl freehand ve photoshop dersi görmüşler. Yaz tatilinde matbaalarda çalışacak olmuşlar, matbaadakiler alay etmiş bunlarla. Siz daha kartvizit yapamıyorsunuz demişler.

Yıllığı 9 milyar lira… Öğrenciler; yazık bu verdiğimiz paraya hocam, diyorlardı bana.

900 milyon verselerdi herhangi bir dersaneden 6 ayda P.Shop, İn Design, İllustrator, Corel, ve bir iki program daha öğrenirlerdi.

900 milyon maaşa da hemen iş bulurlardı. TASARIM BİLMEYEN GRAFİKER olarak, TASARIM BİLMEK ŞART MI ABİ, ZATEN MÜŞTERİ İSTEDİĞİ TASARIMI SÖYLÜYOR diyerek, 2 milyar maaş alması gereken abilerine, ablalarına rakip olurlardı.

Ben o çocuklara ikinci sınıfın ilk sömestresinde kartvizit, logo, antetli kağıt, bayram ve yılbaşı tebriği yaptırdım. Ayrıca program öğretmenin yanı sıra tasarımı da öğrettim. İlk dönemin sonunda SERGİ AÇTILAR.

Güvenleri geldi. Sonra gelecek yıl, okul idaresi bana ders verdirmedi…

Şimdi halen 103 öğrencimin en 30 tanesi msn arkadaşımdır. Her zaman görüşürüz.

Okul yönetimi çok başarılı olan bir hocadan  o sınıfı alıp başka hocaya verdi, ikinci dönem ilk dönemin derslerini almadılar. Bildiklerini de unuttular.

Bir tanesi bakın ne yazıyor;

Merhaba.. Faruk Hocam, nasılsınız? İyi Bayramlar diliyorum..
Çevrenizde yetiştirilmek üzere yardımcı grafiker arayan var mı? ben hala grafik adına iyi bir iş bulamadım:((( Hep çalıştığım yerler işi hiç bilmeyen insanların ajans açtıkları yerlerdi..yemin ederim tasarımdan falan bihaber insanlardı..
Ne kadar şansızım :(( tam anlamıyla grafiker olan insanların yanında iş bulamıyorum..

Cevabım şu oldu;

Merhaba xxx Hanım;
xxx, grafikerler.org ve xxxx yahoo.groups a ilan bırak.
Facebookta yeni açtığım gruba ilan bırak. Çevremde ne yazık ki sana uygun işyeri yok veya eleman arayan yok. Olursa yönlendiririm. Grafikerlikten anlamayanların reklam ajansı açması ise çok acı. Grafikerlik çok zorlaştı. Kolay gelsin.

Cevap şu geldi;

Tekrar Merhaba Faruk Hocam, grafikerler xxx ve orgta var ilanlarım…diğerlerinde yok oralara da bırakayım…yeni açtığınız grup hangisi acaba? oraya da bırakayım… Ok çok teşekkür ederim gerçekten…
Evet bir görseniz azıcık çevrem var diye ajans açmışlar, enfazla 3 ay dayanabiliyorlar..
Teşekkürler size de kolay gelsin…

Bu öğrencim matbaalarda iş bulamaz. Ajans istiyor ve yaptığı şu tahlil de çok doğru; AZICIK ÇEVRESİ OLAN AJANS AÇIYOR.

Gelelim SCHOLLER kağıt konusuna. Elbette HABICO fırça ve SCHOLLER kağıt ile TALENS marka guaş boya çok süper malzemelerdir. ELBETTE RAPIDO kalemler içinde en meşhur marka ROTRINGdir.

Ama bunlar İFRAT DERECESİNDE şart koşulmamalıdır.

Benim oğlum, 4 ay 25 x 25 scholler kağıda rotring rapido ile 0,4 uç ile iğne ucu kadar noktalama yaptı.

25 cm lik yüzeyi noktalayarak doldurdu.

Bunun adına TEMEL SANAT EĞİTİMİ DERLER ve BEN DE ÜNİVERSİTEDE ÖĞRENCİYKEN YAPTIM.

Bir ödev 3 ayda biterdi.

Ama bu bilgisayar öncesi döneme aitti.

Bunu dijital çağda 10 cm lik alanda 15 gün içinde yaptırırsın. Maksat noktalama ile ton vermeyi açıktan koyuya gitmeyi öğrensin, bileği alışsın, gözü terbiye olsun. Sonra photoshopta bir saniyede yapar.

Köroğlunun atının önce çamurda koşup sonra çayıra çıkınca uçması gibi. Ama 4 ay boyunca rapido ile sabah akşam tıkır da tıkır noktalama yapmak, dikiş makinesi varken iğne oyası yaptırmaya benziyor. Bunda da İFRATA gitmemek gerek.

Sonra guaş boya ve fırça ile degrade (açıktan koyuya tonlama)… Bunu photoshop bir saniyede yapıyor diye fırça ve boyayı hepten çöpe atmayacağız.

Boyanacak alanı küçültüp gençlerin elinin ve gözünün terbiye edilmesini sağlayacağız.

Gençlere daha çok desen, oran ve orantıyı görebilme, ışık ver gölgeyi tespit edebilme, gölgeler arasındaki ton farkı, kontrastlık vs gibi kavramları öğretmeliyiz. Bunları manuel olarak kavrayan genç, bilgisayara geçtiği zaman makineye takla attırır.

O zaman da piyasada tasarım eğitimi almayıp sadece program bilenlerin karşısına daha güçlü çıkar.

Yani eğitim sistemimiz;

1-Bilgisayar öncesi eğitim sisteminin manuel metodlarında ısrarcı olmamalı

2-Manuel tasarım bilip, bilgisayar kullanmayı bilmeyen hocalar SADECE RESİM BÖLÜMÜNDE DERS VERMELİ, GRAFİK BÖLÜMÜNE ADIMLARINI BİLE ATMAMALI…

3-Ama manuel desen eğitimi, temel sanat eğitimi ve kompozisyonun temel kuralları kesinlikle öğretilmelidir.

4-Manuel ve dijital yöntemler atbaşı ve birbiriyle ilişkili, uyumlu olarak götürülmelidir.

5-Serbest desen eğitiminden hemen sonra tablette çizime geçilmeli kağıda çizer gibi ekrana çizmek öğretilmelidir.

6-RESSAMLIK EĞİTİMİ İLE GRAFİKERLİK EĞİTİMİNİN ARTIK ÇOK FARKLI OLDUĞU kabul edilmelidir.

7-Grafik bölümüne giriş sınavlarında SERBEST RESİM VE DESEN sınavı hafifletilmeli, resim yapabilen grafiker ile resim yapamayan grafikerler için ayrı sınavlar ve ayrı eğitim programları olmalı, resim yapabilen grafikerlere de ayrıca illüstratör diploması verilmelidir.

Sayın Hastam,

Eğitimin bu durumda olduğu bir ülkede “Ben diplomalıyım, grafik eğitimi aldım” diyenlere de inanmamak gerek.

Attığı zamanda mangalda kül bırakmayanlara diploma sorun, gösteremezler. Bu yazdığımız eğitim nasıl olmalı konularda iki satır görüş ve öneri sunamazlar.

Ben fakülteyi 1980’de bitirdim. O günden bu güne 20 işyerine girip çıktım, bir tek Almanyada diplomam soruldu bir de burada Üniversitelerde ders verirken. Bunun dışında hiç bir işyeri diplomamı sormadı bile.

Bu bakımdan bu piyasada diploma deyince, mektepli grafiker deyince bazılarının tüylerinin diken diken olmasının sebebi de EĞİTİMİN İYİLEŞTİRİLMESİNİ İSTEMEK YERİNE, EĞİTİMİN KÖTÜLEŞMESİNDEN MENFAAT UMANLARIN ÇOĞUNLUKTA OLMASIDIR.

Bu sitedeki (grafikerler.org) kardeşlerimiz bile eğitim noksanlıklarını bu site sayesinde gidermek için buraya üye olmaktalar. Mektepli olmayanlar okula giremiyorlar buraya giriyorlar.

Mektepli olanlar da okuldan elde edemediklerini buradan elde etmeye çalışıyorlar.

Dediğiniz gibi grafik eğitiminde dijital-manuel uyumu sağlanmalıdır.

4 ortalı defter diye tutturan bir ilk okul öğretmeni 3 ortalı defteri de kabul ederse, şekilcilikten vaz geçerse, dijital-manuel uyumuna doğru adım atılır.

Derneğimiz kurulursa bunları da gündeme getirecektir.

Şimdilik bu kadar.

Gerisi sonra.

Diğer üyeler ne yazacak, bakalım?

Saygıyla.

2009

Dilek Dingeç diyor ki;

Muhammed Vehbi Nebioğulları’nın Art Direktör Müşteriler ve Reklam Ajansları konusundaki düşüncelerine kesinlikle katılıyorum.

Piyasada Diploma almadan bu işi yapanlar varsa, bunun yapıldığını bilen müşteriler de oldukça bu böyle gider..

İlk önce müşterinin tasarımcıya saygısı olması gerekir.

Belki bu şu şekilde çözülebilir ama ne derece haklı olur bilmem; Nasıl Eczane açmak için eczacılık belgesi, Kuaför Salonu için ustalık belgesi, Turizm şirketleri için Tursab belgesi (genel olarak) gerekiyorsa, bir “Reklam Ajansı” açabilmek için de diploma şart olmalı. En azından bu konuda “yeterli” olduğunu gösterir bir belge. Böylece belki müşteri de “hmm bu kişi işini biliyor ona güvenmeliyim” diyebilmelidir!..

Faruk Çağla diyor ki;

Dilek Hanım’ın ” İlk önce müşterinin tasarımcıya saygısı olması gerekir.” sözüne katılıyorum.

Bunun için tasarımcının kendisine ve yaptığı işe saygısı olması gerekir.Eğitimsiz, cahil, kültürsüz tasarımcılar(tasarımcı olduklarını iddia edenler) kendilerini ve mesleklerini ezdirir ve küçük düşürürler.Bu işi hakkıyla yapan veya yapmaya çalışan tasarımcıların da fiyatlarını düşürürler. Grafikerliğin de kalitesini düşürürler.

Eğitimli tasarımcıya kendisine ve mesleğine saygı konusu okullarda öğretilmeli ve aşılanmalıdır. Grafiker eğitimi veren okullarda bunun yapılmadığını düşünüyorum.Hocaların, grafiker sorunlarıyla hiç ilgilenmedikleri besbelli.

Yine Dilek Hanım’ın “”Reklam Ajansı” açabilmek için de diploma şart olmalı.” sözüne de katılıyorum.

Otomobil tamircisi veya berber salonu açabilmek için bile ustalık belgesi şart iken, ipini koparanın grafiker veya reklam ajansı patronu olarak  belgesiz, sertifikasız, diplomasız halde iş yaptığı, körün önüne geleni öptüğü, kimin elinin kimin cebinde olduğunun belli olmadığı kuralsız, disiplinsiz piyasa koşulları ile karşı karşıyayız.

Bunun adına serbest piyasa denmez. Serbest kazık denir. Çünkü eğitim alan grafikerle eğitim almayanın bir tutulduğu bir piyasada eğitim almayanlar, eğitim alanlar ile haksız rekabete girmiş demektir. Haksız rekabet ise SUÇTUR.

Artık; “reklam ve halkla ilişkiler” bölümü mezunları ile “iletişim fakültesi” mezunlarının reklam ajansı patronu olmaları gerekmektedir.

Cahil, kültürsüz ve eğitimsiz reklam ajansı patronlarından gına gelmiştir. Tıpkı eğitimsiz grafkerlerden gına geldiği gibi.

Zaten kültürsüz patron, cahil grafiker çalıştırmaktadır. Böyle olunca da haliyle, müşteri bunlara saygı duymamakta ve grafikerlik/reklamcılık önce buradan başlayarak saygı kaybına uğramaktadır.

Bunun doğal sonucu olarak; MÜŞTERİ ODAKLI çalışma prensibi denilen, sadece müşterinin dediklerini yapmaya yönelik çalışma şekli doğmakta, böylelikle creative director görevi müşteriye bırakılmaktadır. Emir eri ajans ve bilgisayar operatörü gibi çalışan grafiker modeli üretilmektedir.

Grafikerlik veya reklamcılık mesleğine gönül verenlerin bunları tartışması ve çözüm üretmesi gerekmektedir.

Biz bunu yapmaya çalışıyoruz.